Çalışmada G-20 ülkelerinde devletin eğitime yaptığı harcamaların GSYİH içindeki payını etkileyen sosyo-ekonomik faktörlerin belirlenmesi amaçlanmaktadır. 2000-2023 dönemini kapsayan çalışmada, G-20 ülkelerine (ABD, Birleşik Krallık, Türkiye, Suudi Arabistan, Rusya, Almanya, Fransa, Yunanistan, İtalya, Çin, Kanada, Hindistan, Endonezya, Avustralya, Brezilya, Meksika, Arjantin, Güney Kore, Güney Afrika) ait yıllık veriler kullanılarak panel veri analizi uygulanmıştır. Model seçim sürecinde yapılan çeşitli varsayım testleri sonucunda, verilerde değişen varyans, otokorelasyon ve yatay kesit bağımlılık durumları tespit edilmiş ve tahminler Driscoll-Kraay standart hatalar yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Analiz bulgularına göre, nüfus artış oranı, kentsel nüfus oranı, internet kullanım oranı, işsizlik oranı, cari sağlık harcamaları ve işgücüne katılım oranı, devletin eğitime yönelik harcamaları üzerinde pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı etkilere sahiptir. Özellikle işgücüne katılım oranındaki %1’lik artışın, eğitime ayrılan kamu harcamalarının GSYİH içindeki payını yaklaşık %0,15 oranında artırdığı tespit edilmiştir. Buna ek olarak, kadınların işgücüne katılım oranındaki artışın ise eğitim harcamalarını azaltıcı yönde bir etkide bulunduğu gözlemlenmiştir. Bu sonuç, toplumsal cinsiyet dinamiklerinin kamu harcamalarının sektörel dağılımı üzerindeki etkisine işaret etmektedir. Elde edilen bulgular, eğitim politikalarının yalnızca ekonomik büyüme veya demografik değişkenlerle sınırlı olmayan çok boyutlu bir yapıya sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Bu çerçevede, G-20 ülkelerinde eğitim harcamalarının belirlenmesinde sosyal refah düzeyi, kentleşme ve dijitalleşme gibi değişkenlerin de dikkate alınması gerektiği görülmektedir.

Bu araştırmada Türk eğitim sisteminde okul yöneticilerinin yaşadığı sorunları konu edinen araştırmaların değerlendirilmesi ve elde edilen bulguların bütünleştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma sistematik derleme çalışması olarak kurgulanmıştır. Araştırma kapsamında 1995 ile 2025 yılları arasında yayınlanan 12’si nicel, 42’si nitel araştırma olmak üzere toplam 54 çalışma analiz edilmiştir. İncelenen araştırmaların bulgularının analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Makaleler en çok 2022 ve 2023 yıllarında yayınlanmıştır. İçerik analizi sonucunda “bakanlıktan kaynaklı sorunlar, velilerden kaynaklı sorunlar, öğretmenlerden kaynaklı sorunlar, yönetsel sorunlar, öğrencilerden kaynaklı sorunlar, çevre ve fiziki koşullardan kaynaklı sorunlar, finansal sorunlar, okul yöneticilerinden kaynaklı sorunlar ve yardımcı personel sorunları” olmak üzere dokuz tema belirlenmiştir. Okul yöneticileri en çok bakanlıktan kaynaklı sorunlara, en az ise yardımcı personel sorunlarına vurgu yapmıştır. İncelenen araştırmalarda bakanlıktan kaynaklı sorunlarda en çok merkeziyetçi yapıdan kaynaklanan sorunlara; velilerden kaynaklı sorunlarda en çok velilerin olumsuz davranışlarına; öğretmenlerden kaynaklı sorunlarda en çok öğretmenlerdeki motivasyon sorunlarına; yönetsel sorunlarda ise okul yöneticiliği ile ilgili sistemsel sorunlara vurgu yapılmıştır. Katılımcı okul yöneticileri öğrencilerden kaynaklı sorunlarda öğrencilerin okula ilgisizliğine; çevre ve fiziki koşullardan kaynaklı sorunlarda fiziki koşullardan kaynaklı sorunlara; finansal sorunlarda mali sorunlara; yöneticilerden kaynaklı sorunlarda yönetici yeterliklerinden kaynaklanan sorunlara; yardımcı personel sorunlarında ise nicel yetersizliklere değinmiştir.

Schools are among the most important institutions in which a qualified workforce is cultivated. The ability of schools to provide the highest quality education depends on school administrators’ competencies in managing administrative processes effectively and at an optimal level. A review of the literature indicates that there is no valid and reliable measurement instrument designed to determine the extent to which administrators successfully carry out management processes. Accordingly, the present study aims to develop a scale capable of measuring school administrators’ levels of excellence in leadership with respect to management processes. The study was structured with a quantitative design to develop a scale and was conducted in two stages with 631 participants, who were selected through a simple random sampling method from teachers working in the central district of Manisa and Turgutlu, and who voluntarily participated in the study. In the first stage, a comprehensive literature review was conducted, and a pool of 70 items related to management processes was created. In order to ensure the content and face validity of the scale, the opinions of field experts were consulted, and necessary adjustments were made based on the feedback received to create the draft form of the scale. The initial administration of the scale was carried out with 281 teachers, and an Exploratory Factor Analysis (EFA) was conducted to determine the construct validity of the scale. As a result of the analysis, items with low factor loadings and overlapping items were removed, resulting in a scale structure consisting of seven dimensions and 35 items. To determine the internal consistency of the scale, Cronbach’s alpha coefficients were calculated, item-total correlations were examined, and a comparison of the top and bottom 27% groups was conducted. The findings indicated that the scale possesses a high level of internal consistency. The relationships among the subdimensions of the scale were analyzed using the Pearson Product-Moment Correlation Coefficient, revealing consistent and significant relationships. In the second stage, Confirmatory Factor Analysis (CFA) was conducted using data obtained from a different sample of 350 teachers, and the seven-dimensional structure was confirmed. It was determined that the developed Scale of Excellence in Leadership in Management Processes is a valid and reliable measurement instrument. Retesting the scale across different educational levels and samples has been recommended to enhance its generalizability.