This study aims to examine the transformation in the perception of educational supervision in Turkey following the 2014 transfer of supervisory authority from inspectors to school principals, comparing both eras from the perspective of primary school teachers who experienced both. This qualitative research was conducted using a basic qualitative research design. The study group consisted of 16 primary school teachers working in nine different schools in the province of Van. In selecting the participants, the criteria included having undergone at least one inspection under the pre-2014 system, with attention paid to ensuring an equal distribution in terms of gender. Semi-structured individual interviews were conducted with the teachers, and the transcribed data were analyzed using descriptive analysis. According to the findings, teachers consider supervision necessary for identifying deficiencies, providing professional development, and enhancing motivation. Teachers described the past supervision practices as being characterized by fear, stress, and a punitive control mechanism, whereas they perceive current supervision as a supportive process that provides guidance, professional development, and constructive feedback. This positive transformation has been significantly influenced by the delegation of supervisory authority to school principals and their adoption of a guiding and developmental role, moving away from being figures of fear. However, the persistence of bureaucratic paperwork and inconsistencies in practices indicate a continuing need for an ideal supervision model. To ensure the sustainability of this transformation, it is recommended to take systematic, teacher-centered steps, strengthen principals' mentoring skills, reduce the paperwork burden, and establish structured feedback mechanisms.

Keywords: Supervision, principal, primary school, perceptual change.

ÖZ
Bu araştırmanın amacı, 2014 yılında denetim yetkisinin müfettişlerden okul müdürlerine devredilmesiyle Türkiye'deki eğitim denetimi algısında yaşanan dönüşümü, her iki dönemi de deneyimlemiş ilkokul öğretmenlerinin bakış açısıyla karşılaştırmalı olarak incelemektir. Nitel özellikteki bu araştırma, temel nitel araştırma deseni ile yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubu, Van ilindeki dokuz farklı okulda görev yapan 16 ilkokul öğretmeninden oluşmaktadır. Çalışma grubu belirlenirken, cinsiyet değişkenine göre eşit dağılım sağlanmasının yanı sıra 2014 yılı öncesindeki uygulama ile en az bir kez denetim geçirmiş olma şartı ölçüt alınmıştır. Öğretmenlerle yarı yapılandırılmış nitelikteki bireysel görüşmeler gerçekleştirilmiş, deşifre edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre denetim eksikliklerin tespiti, mesleki gelişim ve motivasyon sağlama gibi nedenlerle öğretmenler tarafından gerekli görülmektedir. Öğretmenler geçmişteki denetim uygulamalarını korku, stres ve cezalandırıcı bir kontrol mekanizması olarak tanımlarken, günümüzdeki denetimi rehberlik, mesleki gelişim ve yapıcı geri bildirim sağlayan destekleyici bir süreç olarak algılamaktadır. Bu olumlu dönüşümde, denetim yetkisinin okul müdürlerine devri ve onların korku figürü olmaktan çok rehberlik edici ve geliştirici bir rol üstlenmeleri kilit rol oynamıştır. Ancak, denetimdeki bürokratik evrak yükünün sürmesi ve uygulamalardaki tutarsızlıklar, halen ideal bir denetim modeline duyulan ihtiyacı göstermektedir. Denetim uygulamalarındaki dönüşümün sürdürülebilir olması adına sistemli ve öğretmen merkezli adımların atılmasının yanı sıra müdürlerin mentorluk becerilerinin güçlendirilmesi, evrak yükünün azaltılması ve yapılandırılmış geri bildirim mekanizmalarının kurulması önerilmektedir.

The aim of this study is to reveal the relationship between higher education (associate and undergraduate degree) and employment within the framework of graduation fields. In this context, a cross-sectional approach from scanning models was used. The latest employment data indicators of the Turkish Statistical Institute for 2023 were analyzed and some findings were reached. As a result of the study, it was concluded that employment increases as the level of education increases and there is a relationship between graduation fields and employment. These are; It has been observed that the employment rate of graduates at the undergraduate level in the field of health and welfare graduation is quite high, and relatively lower at the associate degree level; the employment rate of graduates at the undergraduate and associate degree level in the field of engineering, manufacturing and construction graduation is high; and the employment rate of graduates at the undergraduate and associate degree level in the field of arts and humanities is at the lowest level and in the last place. Within the framework of the findings, a number of recommendations were made to public administrators and managers of higher education institutions and organizations.

Keywords: Education, higher education, higher education graduation fields, employment .

Öz
Bu çalışmanın amacı, yükseköğretim (ön lisans ve lisans düzeyi)- istihdam ilişkisini mezuniyet alanları çerçevesinde ortaya koymaktır. Bu kapsamda tarama modellerinden kesit alma yaklaşımı kullanılmıştır. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) 2023 yılı en son güncel istihdam verileri göstergeleri analiz edilerek birtakım bulgulara ulaşılmıştır. Çalışma sonucunda eğitim düzeyi artıkça istihdamın artığı, mezuniyet alanları istihdam arasında ilişki olduğu sonucuna varılmıştır. Bunlar; Sağlık ve refah mezuniyet alanında lisans düzeyinde mezunların istihdamın oldukça yüksek olduğu, ön lisans düzeyinde nispeten daha düşük olduğu; mühendislik, imalat ve inşaat mezuniyet alanında lisans ve ön lisans düzeyi mezunlarının istihdam oranlarının yüksek olduğu; sanat ve beşerî bilimler alanında ise lisans ve ön lisans düzeyinde mezunların istihdam oranların en düşük seviyede ve son sırada yer aldıkları görülmüştür. Elde edilen bulgular çerçevesinde de kamu yöneticilerine ve yükseköğretim kurum ve kuruluşları yöneticilerine bir takım tavsiyelerde bulunulmuştur.

Digital literacy is an indispensable component of contemporary disaster education, enabling individuals to be prepared before a disaster, access accurate information during a crisis, and make effective decisions. This research aims to investigate the role of digital transformation in disaster education processes by examining the perspectives of disaster management managers in the United States regarding digital literacy and technological applications. Based on a qualitative research design, this study employed a phenomenological approach and conducted semi-structured interviews with eight managers. The data obtained were analyzed using thematic analysis based on the main theme of digital literacy. The findings demonstrate that digital literacy is a critical competency area in disaster education. Participants emphasized the vital importance of being able to use digital tools to access information during times of crisis. Views on communication technologies highlighted the effectiveness of social media and backup systems. However, inequalities in technological access stand out as a limiting factor in the inclusiveness of disaster education, particularly for the elderly and individuals in rural areas. Community-based digital contributions and digital content integration reveal the importance of local capacity and sustainable learning in disaster education. The study argues that digital transformation should be integrated into disaster education, and that this process should be based not only on individual skills but also on equitable access policies. The emerging themes highlight the strategic importance of digital approaches to disaster preparedness for policymakers and education planners.

Keywords: Digital literacy, disaster preparedness, disaster education, digital transformation, communication technologies.

Öz

Dijital okuryazarlık, çağdaş afet eğitiminin vazgeçilmez bir bileşeni olup, bireylerin afet öncesinde hazırlıklı olmasını, kriz zamanlarında doğru bilgiye ulaşmasını ve etkili kararlar almasını sağlar. Bu araştırma, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki afet yönetimi yöneticilerinin dijital okuryazarlık ve teknolojik uygulamalara ilişkin bakış açılarını inceleyerek, dijital dönüşümün afet eğitimi süreçlerindeki rolünü araştırmayı amaçlamaktadır. Nitel araştırma tasarımına dayanan bu çalışmada, fenomenolojik bir yaklaşım kullanılmış ve sekiz yöneticiyle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler dijital okuryazarlık ana temasına göre tematik analiz kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, dijital okuryazarlığın afet eğitiminde kritik bir yetkinlik alanı olduğunu göstermektedir. Katılımcılar, kriz zamanlarında bilgiye erişim için dijital araçları kullanabilme becerisinin hayati önem taşıdığını vurgulamıştır. İletişim teknolojileri hakkındaki görüşler, sosyal medya ve yedekleme sistemlerinin etkinliğini vurgulamıştır. Ancak, teknolojik erişimdeki eşitsizlikler, özellikle yaşlılar ve kırsal alanlardaki bireyler için afet eğitiminin kapsayıcılığını sınırlayan bir faktör olarak öne çıkmaktadır. Topluluk temelli dijital katkılar ve dijital içerik entegrasyonu, afet eğitiminde yerel kapasitenin ve sürdürülebilir öğrenmenin önemini ortaya koymaktadır. Çalışma, dijital dönüşümün afet eğitimine entegre edilmesi gerektiğini ve bu sürecin yalnızca bireysel becerilere değil, aynı zamanda eşit erişim politikalarına da dayandırılması gerektiğini savunmaktadır. Ortaya çıkan temalar, politika yapıcılar ve eğitim planlamacıları için afetlere hazırlıkta dijital yaklaşımların stratejik önemini vurgulamaktadır.

The purpose of this study is to apply one of the artificial intelligence methods, the Extreme Learning Machine (ELM), to the collected dataset for the determination of sport character. In this research, an artificial neural network model trained with ELM has been developed to identify sport characters. Performance analyses have been conducted in terms of classification accuracy following the training and testing of the model. The population of the study consisted of physical education teachers employed in institutions. The sample has been determined through simple random sampling and comprised a total of 262 teachers, including 184 males and 78 females. The dataset has been collected using a Personal Information Form and the Sport Character Scale (SCS), and subsequently processed through ELM. The ELM has been applied to train an artificial neural network with 500 repeated training and testing experiments with varying numbers of hidden layer neurons. The highest training accuracy has been achieved at 96.89% when the number of hidden layer neurons has been set to 120, while the highest testing accuracy has been obtained at 65.98% when the number of neurons has been set to 100. The experimental results show that promising and acceptable outcomes have been achieved when the number of hidden layer neurons in the ELM-trained artificial neural network has been adjusted between 100 and 120.

Keywords: Sport character, extreme learning machine, physical education

Öz

Bu araştırmanın amacı spor karakterinin belirlenmesi için yapay zekâ yöntemlerinden biri olan aşırı öğrenme makinesinin toplanan verilere uygulanmasıdır. Bu çalışmada spor karakteri belirlenmesi için aşırı öğrenme makinesi (ELM) ile eğitilen yapay sinir ağı modeli geliştirilmiştir. Modelin eğitim ve testi sonucunda performans analizleri sınıflandırma doğruluğu açısından yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, kurumlarda görev yapan beden eğitimi öğretmenleri oluşturmaktadır. Örneklem, basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile belirlenmiş olup; 184’ü erkek, 78’i kadın olmak üzere toplam 262 öğretmenden meydana gelmiştir. Bu araştırmada veri seti, Kişisel Bilgi Formu, Spor Karakter Ölçeği (SKÖ) aracılığıyla toplanmış ve aşırı öğrenme makinesi (ELM) ile eğitildikten sonra belirlenmiştir. ELM, oluşturulan veri setinde farklı gizli katman nöron sayıları ile 500 tekrarlı eğitim ve test sürecine tabi tutulmuş ve en yüksek eğitim başarısı gizli katman nöron sayısı 120 olarak ayarlandığında %96.89 ve test başarısı 100 nöron olarak ayarlandığında %65.98 olarak elde edilmiştir. Deneysel çalışma kullanılan veri seti üzerinde ELM ile eğitilen yapay sinir ağında gizli katman nöron sayısının 100-120 olarak ayarlandığında kabul edilebilir sonuçlar elde edildiğini göstermektedir.

This study aimed to develop a data collection tool that could be used to determine teachers' views on school climate. The exploratory factor analysis determined that the scale consisted of 41 items and had a one-dimensional structure. In this section, 452 teachers working in public schools in Kütahya province were contacted. The factor loadings of the items in the scale ranged from 0.36 to 0.86. This single-factor structure explained 55.25% of the variance. Confirmatory factor analysis data were collected from 219 teachers working in public schools in Kütahya province, in addition to those contacted for the exploratory factor analysis. Model data fit indices determined in the confirmatory factor analysis are at least within acceptable limits (χ²/sd=1.082-Very good fit, CFI=0.998-Perfect fit, TLI=0.998-Perfect fit, RMSEA=0.019-Good fit, RMSEA 90% CI=0.000–0.029-Good fit, SRMR=0.079-Acceptable, GFI=0.981-Perfect fit). The item-total correlations of the items in the scale range from 0.38 to 0.84. The differences between the mean scores of the lower and upper 27% groups created according to the total scores obtained from the scale are significant. The reliability coefficient of the scale was determined as .97. The findings of this study demonstrated that the School Climate Scale, a single-dimension, 41-item Likert-type response scale, is a valid and reliable measurement tool that can be used to determine teachers' views on school climate. A higher score indicates a warmer school climate, while a lower score indicates a colder school climate.

Key Words: Climate, school climate, hot climate, cold climate, scale development

Öz

Bu araştırmada, öğretmenlerin okul iklimi ile ilgili görüşlerinin belirlenmesi amacıyla kullanılabilecek bir veri toplama aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Ölçeğin faktör yapısının belirlenmesi için açımlayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Bu kısımda Kütahya ilindeki kamu okullarında çalışan 452 öğretmene ulaşılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin 41 maddeden oluştuğu ve tek boyutlu bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir. Ölçekte yer alan maddelerin faktör yük değerleri 0,36 ile 0,86 arasında değişmektedir. Bu tek faktörlü yapının açıkladığı varyans %55,25’tir. Doğrulayıcı faktör analizi verileri, Kütahya ilindeki kamu okullarında çalışan ve açımlayıcı faktör analizi için ulaşılan kişilerin dışındaki 219 öğretmenden toplanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizinde belirlenen model veri uyumu indeksleri en az kabul edilebilir sınırlar içindedir (χ²/sd=1.082-Çok iyi uyum, CFI=0.998-Mükemmel uyum, TLI=0.998-Mükemmel uyum, RMSEA=0.019-İyi uyum, RMSEA 90% GA=0.000–0.029-İyi uyum, SRMR=0.079-Kabul edilebilir, GFI=0.981-Mükemmel uyum). Ölçekte yer alan maddelerin madde toplam korelasyonları 0,38 ile 0,84 arasında değişmektedir. Ölçekten elde edilen toplam puanlara göre oluşturulan alt ve üst %27’lik grupların ortalama puanları arasındaki farklar anlamlıdır. Ölçeğin güvenirlik katsayısı .97 olarak belirlenmiştir. Bu çalışmadan elde edilen bulgular sonucunda, Likert tipi cevap ölçeğine sahip, tek boyuttan ve 41 maddeden oluşan Okul İklimi Ölçeğinin öğretmenlerin okul iklimi ile ilgili görüşlerinin belirlenmesinde kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu ortaya koymuştur. Ölçekten alınan puanın yükselmesi okuldaki sıcak iklime, düşmesi ise soğuk iklime işaret etmektedir.